Najnowsze Diablo: co oferuje Diablo IV i czym wyróżnia się seria?

W Diablo IV po raz pierwszy poczułem, że Sanktuarium to nie tylko tło kolejnych walk, lecz ogromny, ponury świat, który naprawdę chce się przemierzać. Pięć regionów — mroźne Szczyty Złamane, suche Stepy, zielone Scosglen, bagniste Hawezar i pustynna Kehdżystan — tworzy mapę pełną ruin, osad i niebezpiecznych przełęczy. Wędruję pieszo lub konno, odkrywam punkty orientacyjne, a po drodze niemal zawsze trafiam na coś, co przerywa marsz: obóz kultystów, piwnicę pełną potworów albo wydarzenie, do którego mogą dołączyć inni gracze.

Co ważne, otwarty świat nie stanowi pustej przestrzeni między misjami. Czekają w nim twierdze do oczyszczenia, zadania poboczne, lochy i wydarzenia publiczne, a wiele aktywności mogę podjąć w dowolnej kolejności. Gdy chcę odpocząć od głównego wątku, ruszam w bok i zwykle wracam z nowym ekwipunkiem, materiałami albo historią mieszkańca, którego los okazuje się zaskakująco ponury. Dzięki temu nawet zwykła wyprawa potrafi przerodzić się w kilka godzin przygody.

Za każdym wzgórzem czai się groza, a 6 aktów wciąga w mroczną opowieść

Swobodna eksploracja splata się z historią o Lilith, córce Mefista, której powrót rozpala konflikt demonów, ludzi i sił niebios. W centrum opowieści znajduje się Neyrelle, a towarzyszą jej między innymi Lorath i Donan — zmęczeni, nieufni bohaterowie, dalecy od klasycznych, nieskazitelnych postaci. Sanktuarium okazuje się brutalnym miejscem: spotykam fanatyków, ofiary zarazy i ludzi gotowych na wszystko, by przetrwać. Mrok tworzą nie tylko potwory; często najmocniej uderza mnie to, co ludzie robią sobie nawzajem.

To właśnie połączenie swobodnej wędrówki z ponurą fabułą sprawia, że Diablo IV tak łatwo wciąga mnie na dłużej. Mogę śledzić główną kampanię, obejmującą 6 aktów i prolog, albo porzucić ją na chwilę, by eksplorować świat, rozwijać postać i walczyć z kolejnymi przeciwnikami. Żadna droga nie gwarantuje spokojnego miejsca, a mapa potrafi zaskoczyć nawet po wielu godzinach. Poczucie, że za następnym wzgórzem czeka coś niepokojącego, idealnie pasuje do Sanktuarium.

Sekcja artykułu	Obszar	Dane i szczegóły
Rozgrywka, klasy postaci i rozwój bohatera	Gatunek i perspektywa	Fabularna gra akcji typu hack’n’slash (ARPG), z izometrycznym widokiem, walką w czasie rzeczywistym i zbieraniem łupów.
Rozgrywka, klasy postaci i rozwój bohatera	Premiera i dostępność	Diablo IV zadebiutowało 6 czerwca 2023 r.; edycja wczesnego dostępu ruszyła 2 czerwca 2023 r. Gra ukazała się na PC, PlayStation 4, PlayStation 5, Xbox One i Xbox Series X|S.
Rozgrywka, klasy postaci i rozwój bohatera	Klasy w grze podstawowej	5 klas: Barbarzyńca, Druid, Nekromanta, Łotrzyk i Czarodziejka. Każda ma własne umiejętności, mechaniki klasowe i dostępne style walki.
Rozgrywka, klasy postaci i rozwój bohatera	Rozwój postaci	Poziomy doświadczenia, punkty umiejętności, drzewko zdolności, wyposażenie, afiksy przedmiotów, aspekty legendarne i konfiguracje (buildy) pozwalają rozwijać bohatera na wiele sposobów.
Rozgrywka, klasy postaci i rozwój bohatera	Poziomy i progi progresji	Maksymalny poziom postaci w kampanii wynosi 50; dalszy rozwój obejmuje poziomy mistrzowskie (Paragon). Limity i szczegóły progresji mogą zależeć od aktualnej wersji gry i sezonu.
Rozgrywka, klasy postaci i rozwój bohatera	Personalizacja ekwipunku	Broń i pancerz różnią się typem, jakością, poziomem przedmiotu oraz zestawem właściwości. Aspekty legendarne mogą zmieniać działanie umiejętności i wzmacniać wybrany build.
Rozgrywka, klasy postaci i rozwój bohatera	Rodzaje jakości łupów	Podstawowe kategorie przedmiotów obejmują jakość zwykłą, magiczną, rzadką, legendarną i unikatową. Przedmioty legendarne mogą mieć aspekt, a unikatowe oferują ustalone, charakterystyczne właściwości.
Rozgrywka, klasy postaci i rozwój bohatera	Aktywności końcowe	Po kampanii dostępne są m.in. Koszmarne Podziemia, Piekielne Przypływy, bossowie, aktywności sezonowe i wyzwania o rosnącym poziomie trudności. Zakres aktywności zmienia się wraz z aktualizacjami.
Jak Diablo IV rozwija tradycje serii	Świat i fabuła	Akcja rozgrywa się w Sanktuarium, świecie znanym z wcześniejszych odsłon. Kampania przedstawia konflikt związany z Lilith i kontynuuje mroczną opowieść o walce ludzi, aniołów i demonów.
Jak Diablo IV rozwija tradycje serii	Styl i atmosfera	Gra stawia na gotycką architekturę, ponure krajobrazy, motywy grozy i brutalną walkę. W porównaniu z jaśniejszą stylistyką Diablo III mocniej akcentuje horror i surowy klimat.
Jak Diablo IV rozwija tradycje serii	Otwarty świat	Sanktuarium obejmuje 5 głównych regionów: Szczyty Strzaskane, Scosglen, Suche Stepy, Kehdżystan i Hawezar. Gracze mogą eksplorować świat poza główną kampanią, odkrywać miasta, wydarzenia i podziemia.
Jak Diablo IV rozwija tradycje serii	Eksploracja i zawartość	W świecie znajdują się podziemia, wydarzenia publiczne, twierdze, zadania poboczne i punkty podróży. Odkrywanie mapy oraz odblokowywanie punktów orientacyjnych ułatwia przemieszczanie się między obszarami.
Jak Diablo IV rozwija tradycje serii	Sezony i aktualizacje	Sezony wprowadzają czasowe mechaniki, zadania i nagrody. Postacie sezonowe rozwijane są w ramach danego sezonu, a po jego zakończeniu trafiają do Królestwa Wieczności.
Jak Diablo IV rozwija tradycje serii	Rozszerzenia	Dodatek Vessel of Hatred z 2024 r. rozszerzył kampanię o region Nahantu, wprowadził klasę Spirytystę i dodał kolejne systemy oraz aktywności.
Jak Diablo IV rozwija tradycje serii	Rozpoznawalna pętla rozgrywki	Podstawowa pętla serii pozostaje niezmienna: walka z grupami przeciwników, zdobywanie doświadczenia i łupów, ulepszanie wyposażenia oraz podejmowanie trudniejszych wyzwań.
Walka z demonami i wspólna gra w Sanktuarium	Walka	Starcia łączą ataki obszarowe, umiejętności aktywne i pasywne, uniki, efekty kontroli tłumu oraz synergie między zdolnościami i przedmiotami.
Walka z demonami i wspólna gra w Sanktuarium	Bossowie i wydarzenia	Gracze mierzą się z bossami kampanii, bossami świata i przeciwnikami w aktywnościach końcowych. Wydarzenia w otwartym świecie pozwalają dołączyć do walki innym graczom znajdującym się w pobliżu.
Walka z demonami i wspólna gra w Sanktuarium	Tryb wieloosobowy	Gra obsługuje współpracę online dla maksymalnie 4 osób w drużynie. W otwartym świecie można spotkać także innych graczy poza własną drużyną.
Walka z demonami i wspólna gra w Sanktuarium	Gra międzyplatformowa	Diablo IV obsługuje wspólną grę między platformami oraz funkcję wspólnego postępu konta, po zalogowaniu na konto Battle.net.
Walka z demonami i wspólna gra w Sanktuarium	Gra lokalna	Na konsolach dostępny jest lokalny tryb współpracy dla 2 osób na jednym ekranie; każdy gracz korzysta z własnego konta i postaci.
Walka z demonami i wspólna gra w Sanktuarium	Wspólne postępy w kampanii	Postęp fabularny w drużynie zależy od stanu kampanii jej członków; część zadań i odblokowań może wymagać zaliczenia ich przez każdego gracza osobno.
Walka z demonami i wspólna gra w Sanktuarium	Poziom trudności	Poziomy świata i późniejsze poziomy udręki pozwalają dopasować wyzwanie do postępu postaci. Wyższa trudność oznacza groźniejszych przeciwników oraz szansę na lepsze nagrody.
Walka z demonami i wspólna gra w Sanktuarium	Usługi online	Do gry wymagane jest połączenie z internetem i konto Battle.net; rozgrywka, wydarzenia oraz aktualizacje są powiązane z usługami sieciowymi.

Rozgrywka, klasy postaci i rozwój bohatera

W każdej przygodzie najbardziej lubię to, że nawet zwykłe starcie potrafi zmienić się w mały test sprytu. Zanim ruszę dalej, sprawdzam otoczenie, rozstawiam drużynę i decyduję, czy zaatakować jako pierwszy, czy poczekać na ruch przeciwnika. Najczęściej wybieram 4 bohaterów: jednego, który przyjmuje ciosy, dwóch zadających obrażenia i jednego wspierającego. Taki skład daje mi swobodę, ale wymaga też taktycznego myślenia.

Przykładowy podział ról w drużynie wygląda następująco:

• Wojownik przyjmuje ciosy i utrzymuje linię frontu.
• Łotrzyk zadaje mocne obrażenia z zaskoczenia.
• Mag radzi sobie z grupami przeciwników.
• Kapłan leczy i wzmacnia sprzymierzeńców.

Klasy postaci wyraźnie wpływają na przebieg gry: wojownik utrzymuje linię frontu, łotrzyk zadaje mocne ciosy z zaskoczenia, mag radzi sobie z grupami wrogów, a kapłan leczy i wzmacnia sprzymierzeńców. Lubię mieszać te role i testować różne zestawienia. Czasem zastępuję wojownika łucznikiem, by atakować z dystansu, a innym razem zabieram dwóch magów i liczę na szybkie starcie. Ponieważ każda klasa ma zwykle kilka umiejętności, już wybór pierwszych 3 zdolności nadaje bohaterowi własny charakter.

Od kruchego bohatera do postrachu całej bitwy

Rozwijam postacie, walcząc, wykonując zadania i odkrywając kolejne miejsca. Po awansie przydzielam punkty do cech, takich jak siła, zręczność czy inteligencja, a następnie wybieram nową umiejętność lub ulepszam poznaną wcześniej. Zamiast rozwijać wszystkie cechy po trochu, obieram konkretny kierunek: zwiększam szybkość i celność łotrzyka, a wojownikowi zapewniam więcej zdrowia oraz odporności. Różnicę widać już po kilku poziomach.

Ważną rolę w rozwoju odgrywa również ekwipunek. Nowa broń zwiększa obrażenia o kilka punktów, pancerz ogranicza siłę otrzymywanych ciosów, a pierścień zapewnia premię do wybranej cechy. Jak już zahaczyliśmy o ten temat, Porównaj obie gry i wybierz swoją ulubioną. Dlatego po każdej większej wyprawie porównuję statystyki przedmiotów i sprawdzam, czy pasują do danej klasy. Największą frajdę daje mi obserwowanie, jak postać, która na początku ledwie radziła sobie z jednym przeciwnikiem, po kilkunastu godzinach potrafi przechylić szalę całej bitwy.

Jak Diablo IV rozwija tradycje serii

Gdy wracam do Diablo IV, od razu odnajduję znajomy rytm serii: mroczną krainę, potwory wysypujące się z każdej szczeliny i łupy, które zachęcają do sprawdzenia jeszcze jednego poziomu podziemi. Gra rozwija formułę znaną od 1996 roku, przenosząc ją do otwartego świata Sanktuarium. Pięć regionów — między innymi zaśnieżone Szczyty Mroźne, pustynne Suche Stepy i wilgotne Hawezar — pozwala mi samodzielnie wybierać drogę, zamiast podążać wyłącznie liniową trasą.

Walka i rozwijanie postaci, czyli serce Diablo od pierwszej części, nadal mają dla mnie największe znaczenie. W podstawowej wersji Diablo IV mogę wybrać jedną z pięciu klas: barbarzyńcę, druida, nekromantę, łotrzycę lub czarodziejkę, a następnie dopasować umiejętności do własnego stylu. Rozwój do 100. poziomu, drzewka talentów oraz łupy o różnych właściwościach dają sporo przestrzeni do eksperymentów. Co więcej, nawet zwykła wyprawa może przynieść przedmiot, który całkowicie zmieni mój zestaw umiejętności.

Wspólna walka z demonami w mrocznym, rozległym świecie

Otwarte Sanktuarium nadaje tradycyjnemu przemierzaniu lochów nowy wymiar. Po drodze przejmuję twierdze, wykonuję zadania poboczne i dołączam do wydarzeń, podczas których inni gracze walczą tuż obok mnie. Czekają też światowi bossowie, wymagający współpracy większej grupy — to przyjemna odmiana po samotnym przedzieraniu się przez hordy demonów. Jednocześnie mogę eksplorować i rozwijać postać we własnym tempie, więc wspólna przygoda nie odbiera mi swobody.

Diablo IV zachowuje charakterystyczny dla serii ciężki, gotycki klimat, a zarazem przedstawia historię w bardziej filmowy sposób. Głównym zagrożeniem jest Lilit, córka Mefista, której obecność nadaje wyprawie przez Sanktuarium osobisty, niepokojący ton. Dzięki temu znajome polowanie na coraz lepszy ekwipunek łączy się z większym światem, sezonowymi zmianami i mocniej wyeksponowaną fabułą. Nie odbieram tego jako zerwania z tradycją, lecz jej rozwinięcie: Diablo nadal każe mi walczyć z demonami, ale daje więcej powodów, by zostać w Sanktuarium na dłużej.

Walka z demonami i wspólna gra w Sanktuarium