Gdy myślę o pociskach przeciwpancernych, widzę kilka rozwiązań przeznaczonych do różnych zadań, a nie jedną „magiczną” amunicję. Zwykły AP to pełny, stalowy pocisk, który po przebiciu pancerza uszkadza załogę i podzespoły, lecz nie wybucha. APHE zawiera natomiast ładunek wybuchowy i zapalnik opóźnionego działania. Dzięki temu po przejściu przez pancerz eksploduje we wnętrzu pojazdu i może wyrządzić większe szkody. Jakiś czas temu pisaliśmy o tym w tym wpisie. Jego skuteczność zależy jednak od właściwego zadziałania zapalnika.
- Dobieraj pocisk do pancerza przeciwnika, dystansu i kąta trafienia; przed bitwą sprawdź penetrację w karcie amunicji oraz podglądzie ochrony pancerza.
- APHE często sprawdza się, gdy chcesz zadać duże uszkodzenia po przebiciu. Skieruj strzał w przedział załogi, a działanie pocisku będzie zależeć m.in. od zapalnika i jego opóźnienia.
- APCR, APDS i APFSDS mogą pomóc przeciw grubemu pancerzowi, ale po penetracji zwykle rażą wąskim torem. Celuj w załogę, amunicję lub ważne moduły.
- HEAT, HEAT-FS, HESH, HE i pociski kierowane mają odrębne mechanizmy działania. Wybieraj je zgodnie z ich parametrami i rodzajem celu, uwzględniając osłony oraz przeszkody.
- Oceniaj nachylenie pancerza i ustawienie pojazdu: skośne trafienie zwiększa ryzyko rykoszetu. Jeśli to możliwe, zaatakuj mniej osłonięty bok lub poczekaj na korzystniejsze ustawienie przeciwnika.
- Sprawdzaj rozmieszczenie załogi, modułów i magazynów amunicji, a zapas pocisków ogranicz do potrzebnej ilości, by zmniejszyć ryzyko trafienia w magazyn.
Warianty APC mają czepiec przeciwpancerny, a APCBC — dodatkowo czepiec balistyczny. Pierwszy pomaga pociskowi lepiej znosić uderzenie w twardy pancerz, drugi zaś poprawia lot i ogranicza opór powietrza. Z kolei APBC ma czepiec balistyczny, a APHEBC łączy go z ładunkiem wybuchowym. Spotyka się też wersje APC i APCBC z niewielką wkładką wybuchową, zwykle słabszą niż w typowym APHE. Dobór amunicji zależy od dystansu, kąta trafienia i grubości pancerza, ponieważ ten sam pocisk może mieć różną zdolność przebijania przy uderzeniu prostopadłym i skośnym.
Od wolframowego rdzenia po strumień kumulacyjny: amunicja dobierana do celu
APCR, nazywany również HVAP, wykorzystuje twardy, często wolframowy rdzeń otoczony lżejszym płaszczem. Dzięki dużej prędkości wylotowej, sięgającej w przybliżeniu 1000 m/s, dobrze przebija pancerz przy uderzeniu na wprost. Po penetracji zwykle powoduje jednak mniejsze uszkodzenia niż pocisk z ładunkiem wybuchowym. Podobną zasadę wykorzystują APDS i APDS-FS: po wylocie z lufy sabot odpada, a w stronę celu leci wąski penetrator. Wersję FS stabilizują dodatkowo brzechwy. Dlatego takie pociski wybieram przeciw mocno opancerzonym celom, gdy zwykły APHE nie wystarcza.
HEAT i HEAT-FS przebijają pancerz strumieniem kumulacyjnym, który powstaje podczas detonacji ładunku, a nie dzięki energii ciężkiego pocisku. W rezultacie ich skuteczność nie spada wraz z odległością tak jak w przypadku wielu klasycznych pocisków. HESH działa inaczej: materiał wybuchowy rozpłaszcza się na powierzchni pancerza, po czym detonuje i wywołuje odpryski po jego wewnętrznej stronie. Z kolei przeciwpancerne pociski kierowane, takie jak PPK, można naprowadzać na cel, co przydaje się podczas zwalczania pojazdów z większej odległości. Dobieram więc amunicję do sytuacji: APHE — by zadać duże szkody po przebiciu, APCR lub APDS — by pokonać gruby pancerz, a HEAT, HESH i pociski kierowane — gdy liczy się ich specyficzny sposób rażenia.
Jak dobrać pociski do walki w War Thunder
Dobieraj amunicję do pancerza przeciwnika, odległości oraz sposobu, w jaki chcesz go unieszkodliwić. Poniższe wskazówki pokazują, czym różnią się najważniejsze typy pocisków i kiedy warto ich użyć.
- AP i pociski z czepcem — wybieraj do regularnej walki z opancerzonymi celami. Zwykły AP przebija pancerz, po czym uszkadza moduły i załogę wzdłuż toru lotu. Zwykle powoduje jednak mniejsze zniszczenia wewnętrzne niż amunicja z ładunkiem wybuchowym. Czepiec w pocisku APC zwiększa jego odporność na uderzenie w pancerz, natomiast czepiec balistyczny w APBC i APCBC poprawia właściwości lotne. Sprawdź kartę konkretnego pocisku, ponieważ niektóre APC i APCBC zawierają niewielki ładunek wybuchowy.
- APHE i jego odmiany — stawiaj na nie, gdy zależy ci na dużych uszkodzeniach po przebiciu. Po przebiciu pancerza pocisk detonuje wewnątrz pojazdu, rażąc załogę i niszcząc moduły. APHEBC łączy ładunek wybuchowy z czepcem balistycznym. Skuteczność zależy od penetracji i działania zapalnika, dlatego celuj w miejsca, za którymi znajdują się członkowie załogi lub ważne podzespoły.
- APCR, APDS i APDS-FS — używaj, gdy brakuje ci penetracji. APCR ma twardy rdzeń i dużą prędkość wylotową, a APDS oraz APDS-FS wykorzystują odrzucany sabot. Ten drugi typ dodatkowo stabilizują brzechwy. Pociski te skutecznie przebijają pancerz, ale za nim mogą powodować ograniczone uszkodzenia. Wybieraj je na trudnych przeciwników, zamiast automatycznie zastępować nimi amunicję z ładunkiem wybuchowym.
- HEAT i HEAT-FS — dobieraj do silnie opancerzonych celów, uwzględniając przeszkody. Ładunek kumulacyjny wytwarza strumień, który po przebiciu pancerza niszczy napotkane elementy pojazdu. Pociski te w mniejszym stopniu niż amunicja kinetyczna polegają na dużej prędkości wylotowej, jednak cienkie przeszkody mogą zakłócić ich działanie. Po trafieniu celuj w obszar, za którym znajdują się załoga lub amunicja.
- HESH — wybieraj, gdy ten typ amunicji jest dostępny dla twojego pojazdu. Pocisk odkształcalny rozpłaszcza się na pancerzu i detonuje, powodując uszkodzenia po jego wewnętrznej stronie. Nie przebija pancerza i nie leci dalej jak typowy pocisk. Dlatego sprawdzaj parametry amunicji oraz rodzaj celu, zamiast zakładać, że HESH zadziała tak samo jak APHE czy HEAT.
- HE i amunicja specjalistyczna — przeznaczaj na odpowiednie cele. Pociski odłamkowo-burzące przydają się przeciw lekko opancerzonym lub odkrytym pojazdom, ale zwykle nie przebijają grubego pancerza. W grze znajdziesz też amunicję przeciwbetonową AC, szrapnele, ręcznie lub optycznie naprowadzane PPK oraz niekierowane rakiety ziemia–ziemia. Dobieraj je zgodnie z przeznaczeniem i parametrami pojazdu.
- Przed bitwą porównaj parametry pocisków i ogranicz zapas amunicji. Sprawdź penetrację na różnych dystansach i pod różnymi kątami, a także prędkość, czułość i opóźnienie zapalnika oraz wielkość ładunku wybuchowego. Kąt trafienia wpływa na ryzyko rykoszetu, natomiast opóźnienie zapalnika określa, jak daleko pocisk przeleci po przebiciu pancerza, zanim detonuje. Zabieraj tylko potrzebną ilość amunicji, ponieważ mniejszy zapas może ograniczyć liczbę zajętych miejsc w magazynie oraz ryzyko trafienia w amunicję.
| Rodzaj pocisku | Mechanizm działania | Penetracja i rykoszety | Ładunek i zapalnik | Skuteczność po trafieniu | Gdzie celować i kiedy wybrać |
|---|---|---|---|---|---|
| AP | Jednolity pocisk przeciwpancerny; po przebiciu leci dalej po torze penetracji. | Penetrację sprawdzaj dla konkretnego działa i dystansu — karta amunicji podaje zwykle wartości dla 10, 100, 500, 1000, 1500 i 2000 m oraz kilku kątów uderzenia. Wrażliwy na gruby, nachylony pancerz. | Zwykle bez ładunku wybuchowego i zapalnika detonującego wewnątrz. | Uszkadza załogę i moduły w wąskim kanale; efekt zależy od przebiegu odłamków i trafionych elementów. | Celuj w skupiska załogi, zamek działa lub amunicję. Wybierz, gdy inne pociski nie są dostępne albo potrzebujesz przewidywalnego przebicia. |
| APHE / APHEBC | Przebija pancerz, a następnie detonuje wewnątrz pojazdu; APHEBC ma dodatkowo czepiec balistyczny. | Porównaj penetrację na dystansie walki i pod kątem trafienia. Czepiec balistyczny poprawia właściwości lotu; pochyły pancerz nadal może ograniczyć skuteczność. | Zawiera ładunek wybuchowy i zapalnik z opóźnieniem. Karta pocisku może podawać masę ładunku, rodzaj materiału oraz równoważnik TNT. | Wybuch w przedziale bojowym tworzy rozrzut odłamków i często obejmuje większą część załogi niż pocisk bez ładunku. | Celuj w środek kadłuba lub wieży, tak aby za odcinkiem penetracji znajdowała się załoga albo magazyn amunicji. Często dobry wybór jako amunicja podstawowa, jeśli ma wystarczającą penetrację. |
| APC / APCBC | Pocisk z czepcem przeciwpancernym; APCBC ma dodatkowy czepiec balistyczny. Niektóre warianty zawierają wkładkę wybuchową. | Czepiec przeciwpancerny może poprawiać zachowanie przy uderzeniu w pancerz; czepiec balistyczny ogranicza straty prędkości w locie. Rzeczywisty wynik zależy od kąta, dystansu i wariantu pocisku. | Ładunek wybuchowy nie występuje w każdym wariancie. Sprawdź kartę amunicji: sama nazwa APC lub APCBC nie gwarantuje wkładki HE. | Wersja z wkładką może zadawać obrażenia wybuchem po penetracji; wersja bez niej działa głównie przez energię pocisku i odłamki pancerza. | Wybieraj wariant o najlepszej penetracji dla spodziewanego dystansu. Strzelaj w przedział załogi lub amunicję; nie zakładaj, że każdy APCBC wybuchnie. |
| APCR / HVAP | Podkalibrowy pocisk z twardym rdzeniem, zwykle o wysokiej prędkości wylotowej. | Może oferować wysoką penetrację przy krótkim dystansie i trafieniu bliskim kąta prostego, ale szybciej traci skuteczność na odległość i gorzej radzi sobie z mocno nachylonym pancerzem. | Zazwyczaj bez ładunku wybuchowego; brak detonacji wewnętrznej. | Wąski kanał uszkodzeń; po przebiciu może uszkodzić pojedyncze moduły lub członków załogi, ale często daje mniejszy efekt niż APHE. | Używaj jako amunicji sytuacyjnej przeciw twardemu, płaskiemu pancerzowi, gdy pocisk podstawowy nie przebija. Celuj w załogę lub newralgiczny moduł, nie w pustą część pojazdu. |
| APDS / APFSDS | Pocisk podkalibrowy z odrzucanym sabotem; APFSDS jest stabilizowany brzechwowo. | Wysoka prędkość i penetracja mogą sprzyjać walce na dystans, ale wynik zależy od konstrukcji pocisku, kąta trafienia i pancerza. Sprawdź wartości w karcie pojazdu. | Zwykle bez ładunku wybuchowego i zapalnika detonującego. | Penetrator tworzy wąski tor obrażeń; skuteczność zależy od tego, czy tor przechodzi przez załogę, amunicję lub kluczowe moduły. | Celuj tak, by linia penetracji przecinała kilka stanowisk załogi albo magazyn amunicji. Dobre rozwiązanie przeciw grubemu pancerzowi, jeśli pocisk ma wystarczającą penetrację. |
| HEAT / HEAT-FS | Ładunek kumulacyjny tworzy strumień penetrujący pancerz; HEAT-FS jest stabilizowany brzechwowo. | Penetracja jest zwykle mniej zależna od prędkości pocisku niż w amunicji kinetycznej, ale osłony, gąsienice, ekrany i pancerz reaktywny mogą osłabić strumień. Kąt trafienia i parametry pojazdu nadal mają znaczenie. | Ładunek wybuchowy inicjuje formowanie strumienia; zapalnik uruchamia pocisk przy kontakcie z przeszkodą. | Strumień zadaje obrażenia w wąskim torze za pancerzem; zwykle nie tworzy tak szerokiego rozrzutu jak APHE. | Unikaj trafiania w gąsienice, ekrany i dodatkowe osłony. Celuj w bok kadłuba lub wieży, przez stanowiska załogi albo magazyn amunicji. |
| HESH | Ładunek odkształca się na powierzchni pancerza i detonuje, powodując odrywanie odłamków po stronie wewnętrznej. | Nie działa jak typowy penetrator kinetyczny; skuteczność zależy od rodzaju i grubości pancerza oraz osłon. Sprawdź kartę pocisku i pojazdu. | Zawiera materiał wybuchowy; detonacja następuje przy uderzeniu. | Może razić załogę odłamkami pancerza, ale wynik zależy od konstrukcji celu i tego, czy tor rażenia obejmuje załogę. | Celuj w płaskie, nieosłonięte partie pancerza. Unikaj dodatkowych ekranów i elementów, które mogą przejąć detonację. |
| HE | Odłamkowo-burzący pocisk; niszczy przede wszystkim przez wybuch i odłamki. | Mała penetracja pancerza w porównaniu z amunicją przeciwpancerną; skuteczność zależy od kalibru, zapalnika, kąta i grubości celu. | Zawiera zwykle duży ładunek wybuchowy. Rodzaj zapalnika oraz jego czułość wpływają na miejsce detonacji. | Może niszczyć pojazdy lekko opancerzone i odkryte; przeciw ciężkim czołgom często nie zapewnia przebicia. | Używaj przeciw celom lekko opancerzonym, otwartym lub elementom infrastruktury. Nie wybieraj go do strzału w gruby pancerz bez sprawdzenia parametrów. |
| PPK | Kierowany pocisk przeciwpancerny; po trafieniu wykorzystuje zwykle głowicę kumulacyjną. | Penetrację i skuteczność sprawdzaj w karcie konkretnej rakiety. Przeszkody, osłony i elementy zewnętrzne mogą zakłócić działanie głowicy. | Głowica wybuchowa z zapalnikiem uderzeniowym; niektóre rakiety mają szczególne wymagania dotyczące uzbrojenia. | Strumień kumulacyjny uszkadza elementy znajdujące się na jego torze; trafienie w amunicję może doprowadzić do jej detonacji. | Naprowadzaj na bok kadłuba lub wieży i prowadź pocisk tak, by trafił w załogę albo magazyn. Unikaj przeszkód na linii celowania. |
| Wszystkie typy — parametry do sprawdzenia | Przed bitwą porównaj penetrację dla dystansu oraz kąta trafienia, prędkość wylotową, masę pocisku i jego zachowanie po przebiciu. | Sprawdź masę i rodzaj ładunku, równoważnik TNT, czułość zapalnika oraz opóźnienie zapalnika. Wartości różnią się między pociskami i pojazdami. | Skutki zależą od toru pocisku, rozmieszczenia załogi, modułów i amunicji; ten sam typ pocisku może działać inaczej w różnych pojazdach. | W podglądzie pancerza sprawdź grubość i nachylenie osłony. W podglądzie magazynów amunicji ustal, gdzie znajdują się naboje; mniejszy zapas amunicji może ograniczyć liczbę zajętych magazynów. | |
Jak penetracja i rykoszety wpływają na skuteczność strzału
Penetracja i rykoszet potrafią przesądzić o starciu w grach z pojazdami opancerzonymi. Pocisk, który przebije pancerz, może uszkodzić załogę, amunicję, silnik lub inne moduły na swojej drodze — nie zadaje więc po prostu stałej porcji obrażeń. Jeśli natomiast odbije się od powierzchni, zwykle nie dosięgnie tych celów, a nawet mocne działo może okazać się nieskuteczne.
Na szansę przebicia wpływają przede wszystkim rodzaj pocisku, odległość, grubość pancerza i kąt trafienia. Parametry penetracji często podaje się dla kilku dystansów, na przykład 10, 100, 500, 1000, 1500 i 2000 metrów. Pocisk może przebić na 500 metrach 151 mm pancerza ustawionego prostopadle, ale przy ostrzejszym kącie — zaledwie 67 mm. Dlatego przed strzałem sprawdzam nie tylko grubość płyty, lecz także jej nachylenie oraz to, czy cel pokazuje bok, czy przód.
Poszczególne typy amunicji działają inaczej. Zwykły AP przebija pancerz i leci dalej, uszkadzając napotkane elementy, natomiast APHE detonuje wewnątrz pojazdu i zwiększa szansę na zranienie załogi oraz zniszczenie modułów. Pociski APC i APCBC mają czepce, które poprawiają ich zachowanie przy uderzeniu, a czepiec balistyczny pomaga im zachować korzystne właściwości lotu. Z kolei APCR może osiągać prędkość wylotową bliską 1000 m/s i dobrze przebijać twardy pancerz, ale jego wąski rdzeń często powoduje mniejsze obrażenia po trafieniu.
Jeden strzał może przesądzić o losie pojazdu
Rykoszet następuje, gdy pocisk uderza w pancerz pod niekorzystnym kątem i zamiast go przebić, odbija się lub traci skuteczność. W przykładowych danych dla kąta około 30° szansa na odbicie wynosi 50% dla AP, 27% dla APCBC i 21% dla HEAT. Z kolei APCR i HEAT-FS mogą mieć granicę w pobliżu 17°, a APDS-FS — około 13°. Konkretne wartości zależą od modelu gry i sposobu mierzenia kąta, ale zasada pozostaje podobna: im bardziej skośne uderzenie, tym większe ryzyko nieskutecznego trafienia.
Rykoszet nie zawsze oznacza jednak całkowicie zmarnowany strzał. Pocisk może uszkodzić gąsienicę lub zewnętrzny moduł, a trafienie w osłonę pancerza pozwala lepiej poznać konstrukcję pojazdu i przygotować kolejne uderzenie. Amunicja kumulacyjna HEAT tworzy strumień, który po przebiciu wnika w głąb pojazdu. HESH działa inaczej: rozpłaszcza się na pancerzu, a następnie wybucha, przekazując niszczący impuls do jego wnętrza. Wybór pocisku wpływa więc zarówno na szansę penetracji, jak i na skutki trafienia.
Skuteczny strzał zaczynam od oceny celu. Jeśli przednia płyta jest mocno pochylona, zmieniam kąt natarcia albo czekam, aż przeciwnik odsłoni bok. Gdy mam pewność, że przebiję pancerz, celuję w miejsca, za którymi znajdują się członkowie załogi, magazyn amunicji lub zbiornik paliwa. Po detonacji ładunek wybuchowy APHE może rozrzucić odłamki wewnątrz pojazdu, a trafienie w amunicję często kończy walkę jednym strzałem. Pociski bez ładunku wybuchowego wymagają większej precyzji, ponieważ ich skuteczność zależy głównie od elementów, które przetną po penetracji.
Liczą się także prędkość pocisku i dystans. Pocisk o dużej prędkości ułatwia trafienie ruchomego celu i szybciej dociera do niego, ale nie zawsze zachowuje najwyższą penetrację na każdej odległości. Dlatego przed wyborem amunicji porównuję jej parametry dla różnych dystansów i kątów. Jeśli zwykły AP nie przebije pancerza, sięgam po APCR lub inny pocisk o większej penetracji. Gdy zaś zależy mi na uszkodzeniach wewnątrz, wybieram amunicję z ładunkiem wybuchowym — pod warunkiem że zdoła przebić pancerz.
Najwięcej zyskuję, gdy łączę znajomość amunicji z cierpliwym celowaniem. Strzał w środek grubej, pochylonej płyty może skończyć się rykoszetem, podczas gdy trafienie w słabszy bok pod odpowiednim kątem może przebić pancerz i poważnie uszkodzić pojazd. Dlatego przed naciśnięciem spustu sprawdzam dystans, ustawienie przeciwnika i przewidywany tor pocisku. Taka prosta kontrola pomaga ograniczać rykoszety, lepiej wykorzystywać penetrację i przekładać celne trafienia na realne skutki na polu walki.
💡 Wskazówka: przed strzałem włącz podgląd ochrony pancerza w hangarze — pozwala sprawdzić, pod jakim kątem pocisk może przebić konkretną płytę i gdzie po penetracji trafią odłamki.
Ładunek wybuchowy, zapalnik i inne parametry pocisków
Lista obejmuje najważniejsze parametry pocisków w War Thunder: ich budowę, działanie zapalnika, penetrację i skutki trafienia. Pamiętaj jednak, że konkretne wartości i efekty zależą od rodzaju pocisku oraz mechaniki gry.
- Rodzaj pocisku i jego budowa — AP to pełny pocisk przeciwpancerny, natomiast APHE zawiera ładunek wybuchowy, który detonuje po przebiciu, rażąc załogę i uszkadzając moduły. Czepiec w pociskach APC zwiększa ich wytrzymałość przy uderzeniu, a czepiec balistyczny w APBC i APCBC poprawia właściwości lotne. Z kolei APCR ma twardy rdzeń i dużą penetrację, lecz zwykle powoduje mniejsze uszkodzenia po przebiciu. W grze znajdziesz także m.in. APDS, HE, HEAT, HEAT-FS, HESH, kierowane pociski przeciwpancerne PPK oraz niekierowane rakiety SSM.
- Ładunek wybuchowy i równoważnik trotylowy — karta pocisku może podawać rodzaj materiału wybuchowego i jego ilość. Równoważnik trotylowy określa siłę detonacji w przeliczeniu na TNT, dlatego materiały o różnej masie mogą wywoływać zbliżony efekt. Ponadto pociski z wkładką HE detonują po penetracji wewnątrz pojazdu, zwiększając uszkodzenia załogi i modułów.
- Opóźnienie zapalnika — parametr ten określa, jak daleko pocisk przeleci po przebiciu przeszkody, zanim wybuchnie. Wpływa więc na miejsce detonacji wewnątrz pojazdu: przy zbyt krótkim opóźnieniu pocisk wybuchnie tuż za pancerzem, a przy dłuższym wniknie głębiej.
- Czułość zapalnika — wskazuje, jak gruba przeszkoda musi zadziałać na zapalnik lub uzbroić pocisk. Ma to znaczenie zarówno przy trafieniu w pancerz, jak i w lekkie przeszkody, na przykład płot czy murek.
- Penetracja i kąt uderzenia — karta pocisku podaje penetrację dla różnych odległości i kątów trafienia. Zwykle wartość ta maleje wraz z dystansem, natomiast ukośne uderzenie utrudnia przebicie. Kąt wpływa też na ryzyko rykoszetu, które zależy od rodzaju amunicji. Dzięki danym z karty możesz ocenić, czy strzał ma szansę przebić pancerz.
- Sposób zadawania uszkodzeń — po przebiciu pociski kinetyczne lecą w głąb pojazdu i uszkadzają napotkane elementy. APHE detonuje po penetracji, HEAT tworzy strumień kumulacyjny, a HESH rozpłaszcza się na pancerzu, wywołując odkształcenia i odłamki po jego wewnętrznej stronie. Dlatego skuteczność trafienia zależy nie tylko od penetracji, lecz także od toru pocisku oraz rozmieszczenia załogi i modułów.
- Skutki trafienia w pojazd — pojazd można unieszkodliwić, eliminując załogę, detonując magazyn amunicji lub wywołując pożar. Trafienie w amunicję może doprowadzić do jej wybuchu, a zabieranie mniejszego zapasu ogranicza liczbę zajętych slotów. Uszkodzenie zbiornika paliwa również może wywołać pożar, który pojazd wyposażony w gaśnicę może próbować ugasić.
Gdzie celować, by zniszczyć załogę lub wysadzić magazyn amunicji
Lista zawiera ogólne zasady doboru amunicji i celowania w War Thunder. Pomagają one wyeliminować załogę lub doprowadzić do detonacji magazynu amunicji. Ponieważ układ modułów różni się w zależności od pojazdu, przed strzałem sprawdź jego wnętrze.
- Dobierz amunicję do celu. Pociski APHE i ich odmiany z ładunkiem wybuchowym zwykle skuteczniej rażą załogę po przebiciu pancerza. Z kolei AP, APCR i APDS mogą przebić pancerz, ale zazwyczaj powodują mniejsze uszkodzenia wewnątrz pojazdu. Jeśli trudno przebić pancerz, spróbuj APCR, choć pocisk ten nie zadaje rozległych uszkodzeń.
- Celuj w magazyn amunicji, jeśli znasz jego położenie. Najpierw sprawdź układ konkretnego pojazdu, a potem skieruj strzał w miejsce przechowywania pocisków. Bezpośrednie trafienie może zdetonować magazyn; według przytoczonego poradnika szczególnie skutecznie robią to pociski HE, HEAT, HEAT-FS i PPK. Pamiętaj jednak, że magazyny nie zawsze znajdują się w tym samym miejscu.
- Gdy nie możesz trafić w magazyn, ostrzeliwuj przedział załogi. Pocisk po przebiciu uszkadza załogę i moduły na swojej drodze. Dlatego ustaw celownik tak, by tor strzału przecinał możliwie dużą część przedziału. APHE może dodatkowo eksplodować wewnątrz pojazdu i razić większy obszar.
- Weź pod uwagę kąt i odległość. Penetracja zależy od dystansu, kąta uderzenia i rodzaju pocisku. Jeśli masz problem z przebiciem, celuj w mniej nachylone fragmenty pancerza, ponieważ przy dużym kącie rośnie ryzyko rykoszetu. Ponadto sprawdzaj wartości penetracji dla odległości i kąta zbliżonych do warunków w bitwie.
- Dostosuj punkt celowania do działania pocisku. AP, APCR i APDS po przebiciu rażą głównie wzdłuż toru lotu. Podobnie HEAT i PPK po przebiciu kierują strumień kumulacyjny do wnętrza. HESH działa inaczej: odkształca się na pancerzu i wybucha, więc nie traktuj go jak typowego pocisku przebijającego.
- Ogranicz zapas amunicji, by zmniejszyć ryzyko detonacji. Przed bitwą zabierz tylko tyle pocisków, ile potrzebujesz. W grze możesz sprawdzić, ile slotów zajmuje amunicja; mniejszy zapas może ograniczyć liczbę narażonych magazynów.
